Tuinpalmen: tuinplanten van de maand september 2018

Tuinpalmen: tuinplanten van de maand september 2018

Fors van formaat, lekker groen en een exotische uitstraling waarmee het zomergevoel nog even wordt verlengd: tuinpalmen geven september precies de vibe om langer van het buitenseizoen te genieten. In de selectie een echte dadelpalm (Phoenix canariensis) met groen geveerd blad en een karakteristieke stam. De Chinese windmolenpalm (Trachicarpus) met zijn opvallende waaiervormige bladeren. De andere sterren van september zijn officieel geen palmen, maar lijken er erg op, zodat ze prima te combineren zijn. De palmlelie (Yucca) en de koolpalm (Cordyline australis) hebben een exotische uitstraling met mooie bladrozetten. Bij de Yucca kan het blad groen, geel of witbont zijn en bij de Cordyline groen of bruinrood. Perfect voor een naadloze overgang van zomer naar ‘Indian summer’.

Keuze assortiment
De dadelpalm is verkrijgbaar in twee soorten: de Phoenix canariensis met stug, opgaand blad en de Phoenix roebelenii, met wat zachter en sierlijker gebogen blad. Verkrijgbaar in meerdere lengtes met slanke stammen, soms zelfs meerdere in een pot.
De koolpalm heeft Cordyline australis als bekendste soort. De plant biedt een prachtige bladrozet en is verkrijgbaar in zowel kleine maatjes voor tussen perkplanten als grotere mate die mooi staan op het balkon en terras. Meest voorkomend zijn ‘Red Star’ (rood blad) en ‘Verde” (groen blad).
De Yucca is verkrijgbaar als winterharde Yucca flaccida, Yucca gloriosa en Yucca filamentosa. Alle drie hebben draaie, stugge bladrozetten waarvan de bladeren steeds anders zijn. In de zomer bloeien ze met een statige kaars. Yucca elephantipes wil vorstvrij overwinteren, het is vooral een kuipplant die ook prima als woonplant kan dienen. De Chinese windmolenpalm (Trachycarpus) kenmerkt zich door zijn waaiervormige bladeren. Deze soort komt voor in flinke maten waardoor hij prima geschikt is om terrassen en oprijlanen mee aan te kleden en is zelfs bestand is tegen vorst.

  • Of er daadwerkelijk dadels aan de dadelpalm zullen groeien is de vraag, maar bij een lange mooie zomer is alles mogelijk.
  • Palmen in de tuin zetten is de moderne variant van de palmhuizen die de aristocratie vroeger liet bouwen en biedt dezelfde chique botanische sfeer.
  • Bij de Romeinen was de palmtalk een symbool van Victoria (Nike), de godin van de overwinning.
  • De Trachycarpus staat bekend als de meest winterharde palm. Eentje waar je dus in de tuin zomer en winter plezier aan kunt beleven.

Herkomst
De geselecteerde tuinpalmen hebben heel verschillende roots. Midden- en Zuid-Amerika vormt de habitat van de Yucca, de Cordyline groeit in Nieuw-Zeeland en Australië. De Phoenix canariensis komt – de naam zegt het al – van de Canarische eilanden en de P. roebelenii uit Laos. En als laatste de Trachycarpus komt in het wild voor in het Verre Oosten.

Verzorgingstips
• Tuinpalmen staan graag op een warme plek, van halfschaduw tot volle zon.
• Laat de grond niet uitdrogen, tuinpalmen hebben vocht nodig.
• In het groeiseizoen eens per maand plantenvoeding geven.
• Bij vorst tuinpalmen inpakken of vorstvrij laten overwinteren.

Hebe, tuinplant van de maand augustus 2018

Hebe: tuinplant van de maand augustus 2018

De Hebe is de ideale plant om tuin en terras in de nazomer een oppepper mee te geven. Witte, paarse, roze of lila bloemen brengen meteen nieuwe energie in het geheel en het blad van de Hebe varieert in kleur van lichtgroen tot donkergroen en heel lichtgrijs. In de winter en lente hebben sommige exemplaren zelfs paars-rood blad. Dankzij de wat kronkelige opbouw heeft de plant een losse, natuurlijke uitstraling en de trossen bloemen zijn zeer in trek bij vlinders en bijen. Veelzijdig als de Hebe is, wordt hij veel ingezet in perken en borders, rotstuinen of als vijverbeplanting, maar hij kan ook prima als kuipplant op het balkon of terras. De Hebe blijft altijd groen en brengt zo het hele jaar door leven in de tuin.

Keuze assortiment
Het Hebe assortiment is in te delen in twee groepen:

  • De grootste bestaat uit veelal winterharde altijd groene soorten met decoratief blad. De bekendste zijn Hebe ‘Emerald Gem’ syn. Green Globe’, Hebe ochracea ‘James Sterling’, Hebe ‘Autumn Glory’, Hebe pimeloides, Hebe buxifolia en Hebe pinguifolia.
  • Totaal anders, maar ook helemaal Hebe is de tak Hebe andersonii, ook bekend als struikveronica. Deze bloeit in de nazomer en herfst en zijn vooral rond 1 en 2 november (Allerheiligen – Allerzielen) erg gewild.

Hebe trivia

  • De Hebe is vanuit Nieuw-Zeeland in 1835 naar Europa gekomen. De cultivars die hier uit voort zijn gekomen, zijn door kruising goed bestand tegen de winter.
  • Hebe, godin van de jeugd, is in de Griekse mythologie de dochter van Zeus en Hera. Zij werd als bruid gegeven aan Heracles.
  • De Hebe kan relatief goed tegen zilte lucht en is daarmee een ideale plant voor tuinen en balkons aan de kust.

Herkomst
Hebe groeit op het zuidelijk halfrond, vooral in Nieuw-Zeeland, maar ook in Frans-Polynesië, de Falklandeilanden en Zuid-Amerika. Er zijn ongeveer dertig soorten die vrij taai zijn: de plant groeit zowel langs de kust als in bergachtige gebieden op grote hoogte, al heeft hij daar wel kleinere bladeren.

Verzorgingstips voor de consument

  • De Hebe staat graag zonnig en kan zelfs volle zon hebben, maar gedijt ook in half schaduw.
  • De plant staat het liefst in luchtige, humusrijke grond.
  • Gietwater moet altijd weg kunnen lopen, tussen gietbeurten door mag de kluit iets indrogen.
  • Tijdens de bloei elke twee weken wat plantenvoeding geven, uitgebloeide bloemen weghalen.
  • De Hebe is behoorlijk winterhard, maar bij stevige vorst kan de plant beter even worden ingepakt, zeker als het een kuipplant is. De Hebe struikveronica overwintert liever vorstvrij.
  • Na de winter terugsnoeien houdt de Hebe mooi en krachtig.
Klimfruit: tuinplanten van de maand juni

Klimfruit: tuinplanten van de maand juni

Met klimfruit creëer je makkelijk een pluktuin. Voor een pluktuin met klimfruit als bramen, frambozen, blauwe bessen en druiven is niet veel ruimte nodig. Deze planten groeien omhoog, langs een muur, schutting, rek of pergola en gedijen zelfs op een balkon. Ze bieden mooi blad en bloesems in de voorzomer. Gedurende de zomer zelf ontstaan er vruchten, die dan in de nazomer en herfst kunnen worden geoogst. Er is dus altijd wat te beleven met klimfruit. Fruit zien groeien (en uiteindelijk lekker opeten) is een leuke en leerzame ervaring voor kinderen en past in de trend van willen weten waar je eten vandaan komt. Met wat je zelf niet opeet, maak je de vogels in het najaar blij.

Keuze assortiment
Het assortiment klimfruit biedt ruime keuze, speciaal geselecteerd voor juni zijn de stekelloze braam (Rubus fruticosus), framboos (Rubus idaeus), druif (Vitis vinifera) en blauwe bes (Vaccinium corymbosum, ook bekend als trosbosbes). Alle planten komen voor in vele verschillende variëteiten, waaronder compacte vormen die heel geschikt zijn voor plekken met weinig ruimte. Door veredeling zijn ze sterker, productiever en gemakkelijker in het onderhoud dan voorheen.

Klimfruit
• Braam is een verbastering van het oude Germaans woord bram-bezi, dat in het Duits brombeere werd, in het Nederlands braambes, in het Engels Braembel en in het Frans (f)ramboise. Braam is zo’n beetje de Europese oerbes.
• Blauwe bes wordt vaak verward met bosbes (Vaccinium myrtillus), maar is wat groter, geeft niet af én heeft in de herfst blad dat prachtig vuurrood verkleurt.
• De frisse sappige framboos staat ook bekend als ‘de kaviaar onder het fruit’ en wordt internationaal gezien als een van de lekkerste bessen die er is.
• Van Oost-China tot Zuid-Europa heeft de druif al zo’n 9000 jaar speciale status als basis van wijn. Door veredeling (en een vleugje klimaatverandering) gedijt de plant tegenwoordig ook in koelere streken, zoals Nederland, Engeland en Scandinavië.

Herkomst
Veel klimfruit hoort bij de rozenfamilie. De braam groeit in heel Europa, maar ook in het Zuid-Amerikaanse hooggebergte. De framboos is eveneens een Europese klassieker en rukte sinds de 16de eeuw op vanuit Italië en Griekenland. Blauwe bessen zijn inheems in bosrijke gebieden in de oostelijke Verenigde Staten en groeien pas sinds het begin van de 20ste eeuw in Europa. Druiven hebben zich verspreid vanuit het Midden-Oosten.

Klimfruit: tuinplanten van de maand juni

Klimfruit: tuinplanten van de maand juni

Groenteplanten: tuinplanten van de maand mei

Groenteplanten: tuinplanten van de maand mei

Plukplanten en moestuinen zijn ongekend populair en groenteplanten zien er ook prachtig uit, zodat het mes aan twee kanten snijdt. Aan de ene kant inspelen op groeiende belangstelling voor gezond, duurzaam en plantaardig voedsel, aan de andere kant een decoratieve hoek aan productieve groene planten met vruchten, waarmee het goed kweken en lekker koken is. Mei is een goede maand om groente in bakken, potten of de volle grond te planten.

Keuze assortiment
De groenteplanten in de selectie voor mei zijn allemaal vruchtdragend. Denk daarbij bijvoorbeeld aan komkommer, paprika, peper, tomaat, pompoen en courgette. De meeste groenteplanten worden al met wat eetbare vruchten aangeboden. Er zijn klimplanten, struikvormen en dwergplanten verkrijgbaar. Van alle groenten zijn meerdere soorten verkrijgbaar: verschillende kleuren peper en paprika, tomaten van Roma tot tros en komkommers. De voorgekweekte planten produceren in de zomerperiode volop vruchten en bieden zo al die tijd plukplezier en een echte ‘versbeleving’.

Groenteplanten
• Is het nu groente of fruit? De tomaat, paprika, komkommer en peper zijn vanuit culinair en tuinbouwkundig oogpunt groenten, al zal een enkele purist blijven roepen dat het vruchten zijn.
• Groenteplanten gedijen ook prima in de vensterbank: ze groeien omhoog, zodat ze weinig ruimte nodig hebben.
• Paprika bevat 2 x zoveel vitamine C als sinaasappelen en is ook rijk aan vitamine E, B1 en B2.
• De augurk is nauw verwant aan de komkommer en op dezelfde manier te kweken.

Herkomst
Paprika en peper zijn zo nauw aan elkaar verwant dat ze zelfs dezelfde naam hebben: Capsicum annuum. Paprika komt van oorsprong uit Zuid Amerika, de peperplant groeit in India en Zuidoost Azië. De tomaat (Solanum lycopersicum) behoort tot een grote familie waar onder andere ook de aardappel bij hoort. Tomaten zijn inheems in Midden-Amerika, de voorvaderen van de Maya’s en Inca’s kweekten ze al. De komkommer (Cucumus sativus) komen uit India, waar ze al ruim 3000 jaar voor de vrucht gekweekt worden. De planten zijn via de Middellandse Zee met de Romeinen mee naar West-Europa gekomen.

Groenteplanten: tuinplanten van de maand mei Groenteplanten: tuinplanten van de maand mei

Tuinplant van de maand april 2018: Petunia

Petunia: tuinplant van de maand april

De Petunia: een gemakkelijke tuinplant in veel verschillende variëteiten. Met grote kelken toetert de Petunia aan alle kanten dat het voorjaar nu echt is begonnen. Deze kleurrijke eenjarige zomerbloeier is veelzijdig in te zetten, in hangmanden, kuipen, muurzakken en bakken. En in de volle grond schittert de Petunia graag tussen bodembedekkers in borders. Het is een volhouder: goed verzorgt bloeit de Petunia tot de vorst invalt en zorgt al die tijd voor een bloemenzee in de tuin.

Keuze assortiment
Effen, gestippeld, gestreept, met enkele of dubbele bloemen en al dat moois in alle kleuren van de regenboog, tot en met bijna zwart toe – de keuze in petunia’s is overweldigend, al heten ze soms anders. Bekende series als Surfinia, Crazytunia of Cascadia geven met hun naam hun specialiteit al aan: lange takken, aparte bloemvormen of een wolk van hangende bloemen.

Petunia trivia
• De plant is verwant aan Nicotiana, bekend van de tabaksplant.
• De Petunia kreeg in 1789 zijn naam van Franse botanicus Antoine Laurent de Jussieu (1748-1836). Hij haalde zich inspiratie uit wat hij kende: Pétun was destijds het plaatselijke woord voor tabak.
• Bijen zijn dol op de nectar van de Petunia, zodat de plant veel leven in de tuin brengt.

Herkomst
De Petunia komt uit Zuid-Amerika, waar de plant groeit in Brazilië en Argentinië.Er zijn honderden hybriden in de handel en veredelaars komen steeds met nieuwe cultivars, die weer nieuwe kleuren of vormen hebben en bijvoorbeeld beter bestand zijn tegen de regen.

Verzorgingstips
• De Petunia staat graag uit de wind, in de volle zon.
• Grond vochtig houden, op zonnige dagen elke dag gieten, zorg voor drainage in potten en hangmanden zodat de wortels niet te nat worden.
• Zuinig aan met plantenvoeding: het bevordert vooral de aanmaak van blad en niet per se van bloemen.
• Uitgebloeide bloemen afknippen, met steeltje en al.
• Is de Petunia over zijn hoogtepunt heen? Kortwieken en de bloemen komen volop terug.

Tuinplant van de maand april 2018: Petunia

Hedera

Hedera : tuinplant van de maand maart

Een beetje geheimzinnig en in alle rust alom aanwezig: de Hedera (klimop) is de grote groenmaker die vier seizoenen lang een stabiele tuinfactor is. Deze bodembedekkende of klimmende bladheester is winterhard en blijft altijd groen. Er is ruime keuze in bladkleur, alle Hedera-soorten hebben gemeen dat ze snel groeien en zich goed laten leiden en zo schuttingen, gaaswanden, prieeltjes of muurtjes kunnen bekleden. Als bodembedekker geeft de Hedera onkruid geen kans, wat hem de meest decoratieve tuinhulp ooit maakt.

Keuze assortiment
Voor de tuin zijn diverse soorten Hedera geschikt. De groenbladige Hedera hibernica heeft grote bladeren en is heel geschikt voor bodembedekking of afscheidingen. Hedera colchica heeft meer leerachtig blad, de Hedera helix is de meest voorkomende soort en is er in tal van cultivars met verschillende bladvormen en kleuren als groen, wit- of goudbont. De Hedera helix ‘Arborescens’ is een meer struikvormige plant die na de bloei mooie zwarte bessen geeft. Een klassieke Hedera is H. canariensis ‘Gloire de Marengo’, met zijn grotere bladeren en roomwitte bladrand een fraai verschijning, maar niet geheel winterhard.

Herkomst
De Hedera is inheems in Azië, Europa en Noord Afrika. In het wild groeit de plant op bomen en rotsen en is in staat om 25-30 meter hoog te klimmen. Hij gedijt vooral in koelere streken.

Hedera

Salix

Salix: tuinplant van de maand februari

De Salix (wilg) is een welkome aanwinst voor een tuin of terras. De takken kunnen omhoog reiken, maar ook laag naar beneden hangen. Eerst komen er zachte zilverwitte katjes aan, later verschijnen de groene blaadjes en in de winter zijn de stengels fraai okerkleurig. De Salix voor in de tuin is de miniversie van de grote knot- en treurwilgen die parken, oevers en wegen sieren. Meestal zijn deze wilgenstruikjes op een hoog stammetje geënt, zodat ze een mooie combinatiemogelijkheid geven met kleurrijke onderbeplanting. Zo wordt de Salix met bijvoorbeeld Primula, violen of narcissen al snel een vrolijke lenteplek in de tuin of op het terras. 

Keuze assortiment 
De bekendste in het assortiment mini-wilgenboompjes is de Salix caprea ‘Kilmarnock’, de kleine treurwaterwilg. Deze wordt aangeboden met hoge stammetjes die variëren van enkele decimeters tot enkele meters, waaraan de twijgen met katjes naar beneden hangen. Andere ‘stamwilgjes’ die als dwergsoort worden aangeboden zijn arbuscula, helvetica en subopposita en cultivars als ‘Yalta’, ‘Iona’, ‘Voorthuizen’. De aantrekkingskracht zit in de twijgen met katjes, het blad ontwikkelt zich pas later. Soorten die juist om hun bladkleur worden verkocht zijn de zogenoemde Japanse of bonte wilgen, Salix ‘Flamingo’ en S. ‘Nakuro Hishiki’ die allebei kleine oranjeroze blaadjes bieden.

Salix trivia

  • Wilgenkatjes zijn voor insecten een belangrijke leverancier van stuifmeel en trekken nuttige bijen en hommels aan.
  • De Salix komt zowel in Keltische als Germaanse sagen voor. Het buigzame hout wordt vaak gezien als metafoor voor veerkracht bij tegenslag.
  • Omdat de Salix zo snel groeit, is het boompje het symbool van vruchtbaarheid.
  • Het lichte hout van de Salix is het ideale klompenhout.
  • Kronkelwilg Salix babylonica ‘Tortuosa’ is populair als paasboom.

Herkomst 
De Salix is een klassieker uit de lage landen die zich makkelijk heeft verspreid over de koelere delen van West-Europa. Er zijn zo’n 400 soorten. De plant is winterhard en dol op vochtige grond en veel licht. Het zijn typische pioniersplanten, die vooral ontkiemen op de grens van water en land. En mensen hebben er al eeuwenlang plezier van: het buigzame hout wordt nog altijd gebruikt voor manden en ander vlechtwerk.

Verzorgingstips voor de consument

  • De Salix kan zowel in volle zon als schaduw staan.
  • Als oeverplant heeft de Salix graag altijd lichtvochtige grond.
  • Snoeien eventueel na de bloei in juni, de bonte Salix-soorten snoeien in juni en september.

Salix

Camellia: tuinplant van de maand januari

Camellia: tuinplant van de maand januari

Camellia japonica: bloemen in de sneeuw
Het is net iets uit een sprookje: als alles nog kaal is, bloeit de bladhoudende heester Camellia japonica (ook bekend als Camelia of Japanse roos) al uitbundig. Kou noch sneeuw houden deze winterbloeier tegen, in de eerste vier maanden van het jaar schittert de plant met grote roosachtige bloemen tot wel 12 cm doorsnee. De combinatie met het grote, glimmende donkergroene blad maakt het een aansprekende verschijning voor iedereen die behoefte heeft aan groen en kleur op het terras, in de tuin of op het balkon.

Keuze assortiment
Van de sierlijke Camellia japonica zijn wel 2000 verschillende cultivars, variërend van enkelbloemig tot halfgevuld- of gevuldbloemigen. De meest voorkomende kleuren zijn rood, wit en roze, maar er komen ook lila, zalmkleurige en tweekleurige planten voor.

Herkomst
De Camellia japonica komt, zoals de naam al aangeeft, uit Japan en is ook inheems in Taiwan en Korea. Daar groeit de plant bij voorkeur op beboste hellingen tussen de 300 en 1100 meter. De winterbloeier is familie van de theeplant Camellia sinensis en kwam via handelsreizigers in de 18de eeuw Europa terecht.

Hier let u op bij aankoop

  • De Camellia is een houtig gewas en komt met een plantenpaspoort dat bewijst dat de kweker heeft voldaan aan de fytosanitaire eisen van de Europese Unie. Het paspoort is te vinden op het etiket of label van de plant.
  • Check bij inkoop het aantal bloeibare knoppen en de rijpheid ervan. Knopverdroging of knopval is een teken dat de Camellia niet optimaal zal bloeien.
  • De plant moet vrij zijn van ziekten en plagen. Bruinverkleuring kan ontstaan wanneer er teveel vocht op de bloemblaadjes komt en Botrytis (smet) toeslaat.

Verzorgingstips

  • De Camellia japonica staat bij voorkeur op zure, lichtvochtige grond die een plensbui makkelijk afvoert.
  • De plant staat het liefst op een beschutte plek in halfschaduw.
  • Hoewel de Camellia winterhard is, kan hij bij felle of lange vorst beter worden afgedekt om vorstschade te voorkomen.
  • Voorkom uitdroging, vooral in als de plant in een pot of kuip staat.
  • In maart en juni een beetje bijmesten helpt de plant nieuwe knoppen aan te maken.
  • De Camellia hoeft niet te worden gesnoeid.
  • De Camellia japonica laat zich goed combineren met andere zuurliefhebbers zoals coniferen, Rhododendron, Erica, Skimmia en Gaultheria.

Camellia: tuinplant van de maand januari

Kerstplanten: tuinplant van de maand december

Naast de bekende kerstboom zijn er drie mooie groenblijvende planten die we tot kerstplant kunnen omtoveren: Buxus, Laurus en Chamaecyparis. Voor de deur, in de tuin of op het balkon geeft u deze permanente planten een gloedvolle metamorfose met sfeerverlichting en kerstversiering.

Buxus, Laurus en Chamaecyparis
Buxus staat ook bekend onder de namen ‘palmboompje’ en ‘buksboom‘. De altijd groene takjes symboliseren het leven, heel toepasselijk met Kerstmis. Deze wintergroene en bladhoudende heester geeft structuur aan een tuin, balkon of terras, juist ook in de winter. Bovendien vangen de bladeren van de Buxus fijnstof uit de lucht op. Nog een mooie karaktertrek van de Buxus: u kunt de plant in bijna elke gewenste vorm knippen.
De bekendste conifeer voor de kerstperiode is Chamaecyparis lawsoniana ’Ellwoodii’. Deze plant, die ongeveer 1,25 meter hoog wordt, is heel geschikt voor potten of bakken. ’Ellwoodii’ heeft een opgaande piramidevorm en is grijsblauw van kleur. In z’n jeugd heeft de plant opstaande twijgen en dunne, blauwe naaldjes. Oudere planten hebben meer toppen en de volwassen vorm heeft schubjes.
De Laurus of laurier leent zich ook goed om te decoreren met kerstversiering, vooral de bol- of piramidevormen. De altijd groene Laurus nobilis heeft een statige uitstraling, hetgeen verwijst naar het woordje nobilis. En wanneer u de blaadjes nog wilt gebruiken in tijdens het koken, dan heeft u die altijd bij de hand.

Verzorging kerstplanten
Alle drie de planten vragen een standplaats in de halfschaduw tot volle zon. Zet de planten in een goed doorlatende, vochtige grond en geef ze regelmatig water. De Buxus, Laurus en Chamaecyparis krijgen in het voorjaar graag extra voeding zodat ze goed doorgroeien en gezond blijven. Dat geldt met name voor de planten die in potten staan. In principe zijn de Buxus en Chamaecyparis goed winterhard. De Laurus kan enkele graden vorst verdragen maar bescherm de plant bij strenge vorst of haal hem naar binnen.

Snoeitips kerstplanten
Alle drie de kerstplanten lenen zich goed voor vormsnoei en worden ook vaak in bijzondere vormen aangeboden. Vooral van Buxus en Laurus kunt u prachtige bollen, piramides of cilindervormen maken. De beste periodes om de planten te snoeien zijn juni en einde september. Eigenlijk is snoeien alleen nodig als de planten echt te groot worden en om ze goed in vorm te houden.

Eshuis-Hoveniers-Almelo-winterplanten

Osmanthus: tuinplant van de maand november

Schijnhulst: tuinplant van de maand november

Schijnhulst (Osmanthus) is een groenblijvende heester die, zoals de naam al doet vermoeden, op hulst lijkt. Met z’n aantrekkelijke bladtekening en de belofte van geurende witte bloemetjes in de lente verdient deze plant het predikaat tuinplant van de maand november.

Schijnhulst
Schijnhulst komt net als de olijf uit de familie van de Oleaceae. Het is een wintergroene, bladhoudende heester. De planten komen vooral uit China, Japan en het Himalayagebergte. Ze vragen om weinig snoeiwerk en blijven compact, dus ideaal voor op het balkon en terras. De Osmanthus x burkwoodii is ontstaan uit een kruising van twee schijnhulstsoorten. De plant heeft heerlijk geurende witte bloemen. Andere schijnhulstsoorten zijn vooral aantrekkelijk om hun bladtekening en bladkleur en daarom ook in november goed in de tuin te planten. Osmanthus heterophyllus komt in een aantal cultivars voor, waarvan vooral ‘Tricolor’, ‘Variegatus’ en ‘Goshiki’ bekend zijn. Door zijn herkomst en uitstraling is de plant goed toe te passen in oosterse tuinen, gecombineerd met andere tuinplanten uit die gebieden zoals Skimmia en Pieris.

Verzorging schijnhulst
Schijnhulst is bijzonder goed winterhard en staat graag in zowel de volle zon als in halfschaduw en zelfs schaduw. Een normale humusrijke grond vindt de schijnhulst prettig om in te groeien, niet te nat en niet te droog. Geef de plant, om hem gezond te houden, in het voor- en najaar een mengmeststof. Wanneer u schijnhulst op het juiste moment snoeit kan hij jaren mee. Bij te vroeg in de winter snoeien kunnen de takken invriezen. Belangrijk dus om daar voorzichtig mee om te gaan.

Snoeitips schijnhulst
Schijnhulst groeit niet zo snel. Eigenlijk is snoeien alleen nodig als de plant te groot wordt of als er lelijke of dode takken aan zitten. De beste snoeiperiode is eind februari of begin maart. Wanneer u de schijnhulst als haag gebruikt dan is jaarlijks snoeien in juni en september aan te bevelen. De Osmanthus burkwoodii kan het beste na de bloei in mei/ juni gesnoeid worden, zodat u nog kunt genieten van de heerlijk geurende bloemen.

Osmanthus: tuinplant van de maand november